จะว่าไหม ถ้าฉันจะมองเทอ

วันนั้นแนนโนะบอกว่า สเปซนิวอ่านยากเพราะนิวเขียนตัวใหญ่(เอ๊ะยังไง)แล้วมึงก็ชอบเขียนผิดหลักไวยากรณ์อยู่ร่ำไป(แล้วฝนก็เสริมว่า ใช่ใช่) แนนทนไม่ได้(เหมือนไอ้เพง เอ้ย เพลง เลย) เอาล่ะ วันนี้จะลองเขียนให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทยดูสักวัน

หลังจากเสาร์อาทิตย์ ที่ผ่านมา ออกไปเมามันกะพี่ฝน ไปดูพี่แก๊ป(เห็นพี่แก๊ปชัดมากกก)เมามันกับเพลงโต๋ล่งตง  แล้ววันอาทิตย์ ก็ออกไปเบียดเสียดฝ่าดงผู้คน กันกับน้องปุ๊ยที่งาน ทีเชิ้ตเฟสติวัล(เขียนถูกไหม) เราใจร้ายไปไหมนะ จิ๊บโทมากูก็ห้ามจิ๊บไม่ให้มา ห้ามพี่ฝนกะพี่นกอีกด้วย  (จิ๊บไม่มา แต่พี่ฝนกะพี่นกมา เพราะหัวใจมันเรียกร้องน้องสิงห์ แหวะ555)

กลับมา ไข้ขึ้นสูง ป่วยเป็นหมาหงอย แต่หมายังต้องท่องคันจิต่อไป  (เด็กเอกญี่ปุ่น เรียนกันอย่างหลั่งเลือด) แขนซ้ายกุมขมับ ยันหัวอันหนักอึ้งไว้กับโต๊ะ แขนขวาคัดคันจิ แต่เปิดเพลงทีโบนไปด้วย (ดูขัดแย้งในตัวเองจิง)

 

ชีวิตประจำวันคงดำเนินไปอย่างนี้ร่ำไป การบ้านเยอะๆยากๆ ฟังอาจารย์ไม่ออก รถติด ไปเรียนสาย

ไม่ฟรีด้อมเหมือนปิดเทอมเลย ได้ไปคอนเสิร์ต ไปดูหนังสองเรื่องควบ เขียนจดหมาย วาดรูป  ท่องเที่ยว  อ่านนิยาย 9ล9

วันนี้ไปกินมนต์นมสด ณ กทม  มากะน้องแพ นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ  มาร้านมนต์แล้วนึกถึงดิว เพราะตอนมอปลาย มาหอดิวตรงใกล้ๆร้านมนต์ โคตรบ่อยเลย  ชอบกินแยมส้มมากเลย เมื่อก่อนเกลียดแยมส้ม แต่พอกินไปครั้งนึง อร่อยดีเปรี้ยวดี ไม่ค่อยมีคนชอบด้วย  เลยรู้สึกชอบแยมส้ม วันนี้เลยกินขนมปังแยมส้ม และอื่นๆ  ส่วนน้องแพก็กินราดช็อกโกแลตอีกเช่นเคย  อะไรๆก็ช็อกโกแลต เหมือนพี่ฝนเลย(เจอคุณพี่จิก ประภาษ ชลศรานนท์ เข้ามาในร้าน)

เลิกเรียนแล้วก็ชอบไปร้านหนังสือริมขอบฟ้า  ไปกินข้าวร้านศิลปิน ไปร้านพาสปอร์ตบุ๊คชอป เดินดูของที่ท่าพระจันทร์  อยากมาขายของจังเลย ดิวแจ๋มมาขายท่าพระจันทร์กันเถอะ พี่ฝนจะฝากขายอะไรก็เอามาได้เลย

 

วันนี้ ตั้งใจแบกหนังสือไปให้ ตั้งใจว่าจะให้แล้ว แต่พอเอาเข้าจริงๆก็ไม่กล้า ป๊อดมาก พี่ป๊อดมากมาก  สุดท้ายก็เลยไม่ได้ให้ ในที่สุด  แต่ก็ขี้เกียจแบกกลับบ้าน เลยฝากไอ้แพเอากลับบ้าน แล้วให้พุ่งนี้มันแบกมาให้    พุ่งนี้จะได้ให้มั๊ยเนี่ยย